Blog: Aan tafel!

“Ja mevrouw, we zijn een heel offensief begonnen”, bevestigt het in schort en koksmuts gehulde meisje dat aan mijn voordeur staat en me zojuist de vraag stelde of ik bekend was met HelloFresh. Ik antwoordde haar dat ik HelloFresh ken. Met name van de gesponsorde advertenties die met regelmaat tussen de Facebook updates van mijn vrienden verschijnen. Niets ten nadele van haar, maar uiteindelijk heb ik vriendelijk bedankt. Gewoon, omdat een verkooppraatje, hoe charmant en origineel ook, me even niet uitkwam. Mocht ik meer informatie willen, dan gaat het me met een dergelijk offensief vast niet veel moeite kosten ze te vinden, was mijn argument.

De volgende dag sla ik aan het begin van een lange busreis de LINDA. open. Spontaan valt er een HelloFresh cadeaukaart op mijn schoot. En nog één. En nog één. HelloFresh blijft me vinden. Over offensief gesproken. “De aanval is de beste verdediging”, moeten ze bij HelloFresh gedacht hebben toen AH (Allerhande) de strijd met ze aanging. “De ontketening van een ‘bezorgoorlog’?”, aldus Emerce.nl.


Gezond, gevarieerd en gemakkelijk. Dat is de kern van het concept. Vond er jaren geleden een verschuiving plaats in de openingstijden van de supermarkten en kennen veel supermarkten inmiddels zogenaamde pick-up-points, vandaag de dag is bezorging aan huis het argument waar de hedendaagse tweeverdieners voor vallen. Daten doen we via een app in de trein. Financiële update met je hypotheekadviseur vanachter je laptop. En boodschappen… die laten we doen.


Geheel in lijn met deze trend is ook de opening van de eerste online supermarkt Picnic. Een supermarkt die jouw online bestelde boodschappen aan huis bezorgt, op een afgesproken tijd, tot op een half uur nauwkeurig. Moet je wel zelf je recepten en boodschappenlijstje bedenken. Hm… dit klinkt bekend. In mijn jeugd noemden we dit de melkboer. Of de SRV-man. De boodschappen werden weliswaar niet online besteld, maar wel ter plekke gekozen en thuisbezorgd. Sterker nog, sinds afgelopen mei kent Zaltbommel weer een rijdende winkel. “Een ouderwetse service in een modern jasje”, aldus de rijdende winkelier, “met volop mogelijkheden om koelverse kant-en-klaar maaltijden af te nemen”. Tot zover de innovatie.


Inmiddels weet ik niet meer wat ik moet kiezen. En dan heb ik het nog niet eens over de biologische, vegetarische en fruitvarianten gehad. Eén ding weet ik wel. Voor vanavond krijg ik het niet meer geregeld. En heb ik nu nog precies een half uur de tijd om het gezin van voedsel te voorzien. Dus, op de fiets naar de Jumbo? Of kunnen we nog wat innovatiefs met de kliekjes van gisteren?