Blog: Hot or not pants

Sons and daughters. Ik herinner me nog dat ik deze serie samen met mijn moeder keek. En dat ik er niets van begreep. Maar het was wel iets dat we deelden. Inmiddels heb ik zelf een dochter. En deel ik dingen met haar, zoals mijn moeder die met mij deelde. Twee handen op één buik. Meestal dan. Want als je elf bent, je twaalf voelt en er als dertien uitziet, wil je nogal eens met je moeder van mening en smaak verschillen.

Al maanden geleden heb ik mijn oog laten vallen op een broek met verfspatten. Niet gekocht, want te duur en moeilijk te combineren. Tot deze ochtend. Mijn maat en voor de helft van de prijs. Nu mag het. Ook dochterlief keurde het goed. Sterker nog, terwijl ik me nog aan het beraden was, paste zij de kleinste damesmaat, werd ze verliefd en wist ze me te overtuigen. En betaalde ik twee keer de halve prijs. Opbrengst: twee broeken, een blije dochter en een ‘yes-ik-zie-er-jong-uit-gevoel’.

Thuis aangekomen denk ik na over de opmerking die de verkoper maakte: “Wel even van te voren afspreken wie ‘m wanneer draagt”. Vooralsnog vindt mijn dochter het leuk om hetzelfde als haar moeder te dragen. Maar inderdaad, dat zal niet lang meer duren. Omdat niet alleen zij, maar ook ik ouder word. En sommige dingen dan echt niet meer kunnen. Au.

Vorig jaar had ik mijn zinnen gezet op een korte spijkerbroek. De blik van mijn kinderen toen ik uit het pashokje kwam was veelzeggend. Hun woorden, of liever gezegd, haar woorden, brachten de genadeslag. “Ja, best een leuk broekje… als je wat jonger zou zijn”. En of dat nog niet genoeg was, vonden zowel de verkoopster als een andere klant het nodig om te bevestigen dat mijn kinderen gelijk hadden. Die dag werd ik tien jaar ouder. Het broekje heb ik trouwens wel gekocht.

Mocht je ooit twijfelen over wat wel of niet kan en geen dochter in de buurt hebben die je dat meedogenloos meedeelt, dan kan het merk soms doorslaggevender zijn dan het kledingstuk: “Object ontwerpt modieuze en elegante kleding voor de jonge vrouw die open-minded, kritisch en modebewust is” of “Look two sizes smaller in dream jeans by MAC”. En als klap op de vuurpijl: “Waar Esprit prachtige kleding maakt voor de degelijke dame van nu, bedient EDC by Esprit de jongedames tussen 14 en 24 jaar”. Bye bye EDC, hello MAC?

Inmiddels ben ik erg benieuwd naar waar het merk van onze nieuwe broeken eigenlijk voor staat. Licht gespannen kijk ik wat Zalando erover te zeggen heeft: “De kleding van Gsus sindustries past in geen enkel hokje”. Een zucht van verlichting; mijn broek is zojuist nóg mooier geworden.